Umiral sa kolonya ng España ang Recopilacion de leyes de las Indias, na ang lahat ng lupain sa mga bansang kolonya ay pag-aari ng hari ng España. Tanging karapatan lang nila ay gamitin ang mga lupaing nasa kanilang pangangalaga subalit kailangan nilang magbayad ng buwis. Ang hari ang nagmamay-ari ng lahat ng lupa, bukod tanging siya lamanh ang may kapangyarihang bumuo ng bayan, magtakda ng mga gagamitin bulang tirahan, tanuman, sakahan, o pastulan ng hayon. Sa Pilipinas, ang mga Orden ay nakakatanggap ng lupaing kaloob ng hari ng España bulang gantimpala sa pananakop, itong lupain ay tinawag na hacienda. Ang Hacienda ay kadalasang pinapagawa sa mamamayang Pilipino na nakatira sa nga pook o kaya naman ay sa mga nabinyagan ng Tsino. Subalit kailangan nila magbayad ng buwis sa mga prayle upang sila ay pahintulutan na patirahin sa karatig ng hacienda. Hindi nagtagal, napansin nilang inaangkin ng mga prayle at sasabihing bahagi ito ng hacienda. Madalas ito’y pinapasara ng mga prayle sa mga lupain at tanimang kinatatayuan ng mga katutubo. Kung hindi sila makakapagbayad ng buwis ay hindi sila makakagamit o makakapaghanap buhay. Kaya may bahagi sa kasaysayan ang ating bansa na tinawag na “Kilusang Agraryo ng 1745.” Ito ay kilusan kung saan nagoapakita ng galit para sa mga prayle na kinakamkam anh mga lupain malapit sa kanilang hacienda.Ayon sa tala ng Simbahang Katolika, ang pook ng Malabanan na tinawag na Biñan ay naging hacienda ng orden ng Dominikano noong 1689. Maging ang lupain ng Calamba ay naging hacienda rin ng mga Dominikano. Ang pamilya ni Dr. Jose Rizal ay naging biktima rin ng pangangamkam ng mga prayle.
Kristine's blog 